Digitale autonomie is ook een economische opgave

Door: Bart Krull, coalitiemanager Innovatieve Regio

De geopolitieke realiteit verandert snel. Afhankelijkheden worden zichtbaar en kwetsbaarheden groter. Digitale autonomie wordt vaak gezien als een technisch of juridisch vraagstuk. Over dataopslag, cloudkeuzes of compliance.

Een artikel op BusinessWise stelt bijvoorbeeld dat soevereiniteit niet draait om een locatie, maar eerder om de architectuur. Het gaat om de vrijheid om elk moment te kunnen vertrekken bij een tech provider.

Wie geen grip heeft op zijn eigen digitale inrichting, heeft minder strategische keuzevrijheid. Wie structureel afhankelijk is van buitenlandse technologie, verliest onderhandelingskracht, innovatief vermogen en weerbaarheid. Als dit op regionale schaal gebeurt, dus bij overheden, kennisinstellingen en bedrijven door de hele regio heen, zet je volledige economische ecosystemen op achterstand.

“Wie geen grip heeft op zijn eigen digitale inrichting, heeft minder strategische keuzevrijheid

Dit besef is op overheidsniveau binnengedrongen. Dat zie je in de aandacht voor digitale autonomie binnen het coalitieakkoord, maar ook in de zaak rond het Amsterdamse IT-bedrijf Solvinity. Wanneer het bedrijf, dat de technische infrastructuur onder DigiD beheert, in Amerikaanse handen komt, heeft dat gevolgen voor de autonomie van overheidsdiensten als DigiD. In essentie raakt de overname iets groters: hoe staat het met ons eigen toekomstig verdienvermogen? Worden we vooral consument of blijven we producent van onze eigen economie?

Waarom ‘ieder voor zich’ hier niet werkt

‘Ieder voor zich’ is binnen het onderwerp digitale autonomie een veelgehoord mantra. Organisaties herzien hun eigen cloudstrategie of heroverwegen hun IT-leveranciers. Met interne trainingen, maatregelen en afwegingen.

Amsterdam Economic Board heeft recent onderzoek gedaan onder het regionale bedrijfsleven naar deze thematiek. Maar de uitkomsten van dit onderzoek laten ook iets anders zien. Bedrijven geven aan behoefte te hebben aan lokale en Europese oplossingen, aan kennis en aan ondersteuning. Als organisaties die vraag versnipperd oppakken, leidt dit niet tot de benodigde schaal en structurele verandering. Dat vergt een nieuwe manier van nadenken en aanpakken.

Korte termijn pleister, of lange termijn winst?

Naast de soevereiniteitsbehoefte is dit ook een economische kans. Investeren in lokale technologie brengt nieuwe banen voor onze regio met zich mee, naast meer mogelijkheden voor innovatie via R&D. Dit leidt op de lange termijn tot een sterker verdienvermogen en werkgelegenheid in de regio. Lokaal investeren dient dus ook een economisch belang.

Daarvoor zijn gezamenlijke agenda’s nodig, gedeelde investeringen en publiek-private samenwerking over sectoren heen. Precies op het snijvlak waar individuele belangen en collectieve opgaven elkaar raken. Dat vraagt om organisaties die bereid zijn om verder te kijken dan hun eigen kwartaaldoelen.

Samenwerking binnen de regio

De regio Amsterdam heeft alles in huis om een verschil te maken: een sterk bedrijfsleven, kennisinstellingen van wereldniveau, innovatieve startups en overheden die bereid zijn te investeren in de toekomst. Deze kracht komt alleen tot zijn recht als het hele ecosysteem dit strategisch inzet.

Digitale autonomie is een randvoorwaarde voor bredere transities: in technologie, maar ook in bijvoorbeeld industrie en zorg. Het leidt tot een economie die niet alleen innovatief is, maar ook weerbaar en duurzaam.

Samenwerken aan digitale autonomie is een strategische investering. De oproep aan bedrijven, kennisinstellingen en overheden in de regio is dan ook helder: sluit je aan. Denk mee. Investeer mee. Niet omdat het moet, maar omdat het loont. Wie vandaag bouwt aan digitale autonomie, bepaalt morgen de speelruimte voor innovatie en groei.

Neem contact op met Bart en Laetitia voor ontwikkelingen rondom digitale autonomie.